logo

Kończysta



Kończysta  (Končistá)  2540 m. Wybitny i jeden z najwyższych szczytów w Tatrach Wysokich (Słowacja). Jest najwyższym wzniesieniem długiej bocznej Grani Kończystej, która odgałęzia się od Zmarzłego Szczytu (leżącego w głównej grani Tatr) ku południowi i oddziela od zachodu Dolinę Batyżowiecką od Doliny Złomisk i Doliny Stwolskiej od wschodu...

Wierzchołek Kończystej od Stwolskiej Turni oddzielony jest Stwolską Przełęczą Wyżnią, a ku zachodowi opada do Stwolskiej Przełęczy i przyległych do niej dolin rozległym zboczem, tworzącym szereg grzęd. Szczyt wznosi się nad Doliną Batyżowiecką i Doliną Stwolską. Od zachodu ma łagodne na ogół stoki, od wschodu zaś rozległe ściany o podstawie 2100 m i 450 m wysokości z pięknymi drogami wspinaczkowymi. Kończysta posiada dwa główne wierzchołki (południowy – wyższy i północny – o 1 metr niższy), wznoszące się blisko siebie i rozdzielone małym siodełkiem o nazwie Wyżnie Pasternakowe Wrótka.
Na najwyższym wierzchołku sterczy olbrzymi, wielotonowy blok skalny, podobny kształtem do kowadła lub głowy końskiej. Jest to tzw. Kowadło lub Koń Jármaya (Nákova). 
Nazwa Kończystej pochodzi od jej kształtu widzianego od południa i oznacza spiczasty, czubaty. Z dołu Kończysta podziwiana jest zarówno znad Batyżowieckiego Stawu jak i znad Szczyrbskiego Stawu. Pięknie prezentują się jej wschodnie ściany w wysokogórskiej panoramie z Gierlacha. Widok ze szczytu jest piękny. Szczególnie atrakcyjnie prezentuje się otoczenie Doliny Złomisk i Batyżowiecką Grań oraz Gierlach. Ciekawie wygląda ostra turnia Kościółka wyrastająca z górnej części Doliny Batyżowieckiej.
Dla mnie osobiście największą atrakcją tego tatrzańskiego olbrzyma jest (oprócz pięknego widoku) osobliwy głaz wieńczący jego wyższy (południowy) wierzchołek. Stanowi on prawdziwą osobliwość w skali całych Tatr, chociaż podobny, ale jednak mniejszy i mniej efektowny grzyb skalny znaleźć można na wierzchołku Wielkiego Soliska. 

Pierwsze znane wejście: Victor Lorenc w latach 1874-1891 (na południowy wierzchołek, czyli Kowadło)
Pierwsze wejście zimą: Alfred Martin, 17. 02. 1906 r.

OPIS WEJŚCIA TURYSTYCZNEGO:

Na wierzchołek nie prowadzą żadne szlaki turystyczne, toteż – wedle obowiązującego prawa – można na niego wejść tylko w towarzystwie przewodnika tatrzańskiego. Kończysta jest jednym z najłatwiej dostępnych spośród najwyższych szczytów Tatr Wysokich i wiedzie nań kilka łatwych dróg. Oto dwa najciekawsze warianty, oraz opis wejścia na Kowadło.

Wariant A
To droga wiodąca na szczyt z Przełęczy pod Osterwą przez Tępą i  Stwolską Przełęcz. Jest trochę żmudna, ale obfituje w piękne widoki, zwłaszcza na Dolinę Złomisk. Skala trudności „0”, czyli bardzo łatwo. Czas przejścia ok. 3 h.

Z przełęczy dość stromo w górę ku wschodowi, początkowo szeroką granią Tępej, a potem po jej prawej stronie głazami zasłanym zboczem na wierzchołek Tępej. Ze szczytu w dół na południowy wschód. po złomach, jak najwygodniej na szerokie siodło Stwolskiej Przełęczy. Teraz kilka minut w prawo, a następnie w dogodnym miejscu w lewo, ku wschodowi, łagodnie wprost w górę rozległym zachodnim zboczem Kończystej. Dalej po rumowiskach i wielkich wantach, a następnie dość szerokim, płytkim, piarżystym żlebem lub dogodniej – po złomach i skałach żebra na lewo odeń – aż na Wyżnie Pasternakowe Wrótka. Teraz w lewo w ciągu paru chwil docieramy na północny wierzchołek.

Wariant B
To droga wiodąca na szczyt znad Batyżowieckieg Stawu. Skala trudności „0”, czyli bardzo łatwo. Czas przejścia ok. 2 h 30 min.

Znad południowego brzegu Batyżowieckiego Stawu idziemy za znakami czerwonymi w kierunku przełęczy pod Osterwą, aż osiągniemy rozłożysty południowo-wschodni grzbiet Kończystej (ok. 20 min.). Tu opuszczamy Magistralę Tatrzańską i dalej w prawo w górę po trawkach i usypiskach – szerokim, niezbyt stromym stokiem – na pierwszy wyskok grani,  która staje się teraz skalista i wąska. Jeszcze ok. 15 minut wędrówki granią, a gdy stanie się wąska i eksponowana, skręcamy w lewo w stronę Doliny Stwolskiej i trawersujemy dalej poziomo ku północy. Dalej w poprzek wantami i rumowiskiem zasłanego zachodniego zbocza Kończystej, aż do górnej części dość szerokiego, płytkiego żlebu,  gdzie spotykamy wariant A, którym  jeszcze ok. 45 minut wędrujemy na wierzchołek.

Wariant C
To sposób wejścia na południowy wierzchołek (Kowadło). Skala trudności „ I”, czyli nieco trudno. Czas wejścia ok. 3 min.

Z Wyżnich Pasternakowych Wrótek idziemy w prawo na cienką płytę wysokości człowieka, odpękniętą u spodu bloku szczytowego pd. wierzchołka po jego pn.-zach. stronie. Stanąwszy na tej płycie, podciągamy się na rękach , zarzucamy nogę za krawędź, na poziomą część głazu i jesteśmy na wierzchołku Kowadła – najwyższego punktu Kończystej.
                                 

Leszek Jaćkiewicz



Szczyt znajduje się poza znakowanym szlakiem, dlatego można na niego wyjść jedynie z przewodnikiem wysokogórskim posiadającym odpowiednie uprawnienia.

Widok na Kończystą z nad Batyżowieckiego Stawu
Turysta na bloku szczytowym Kończystej czyli Kowadle
Widok z Kończystej w stronę Wysokiej
 


Copyright nieznanetatry.pl &GÓRY